Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Για την ανεπίτρεπτη πολυτέλεια μιας κυβερνητικής αποτυχίας


Για την ανεπίτρεπτη πολυτέλεια μιας κυβερνητικής αποτυχίας

Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ

Στα μαθήματά του «Για την Παιδαγωγική», ο φιλόσοφος Ιμάνουελ Καντ σημείωνε με έμφαση ότι τα πιο δύσκολα πράγματα στην ανθρώπινη κοινωνία είναι η διακυβέρνηση μιας χώρας και η αγωγή (παιδεία και εκπαίδευση) της επόμενης γενιάς. Ειδικά μάλιστα για τη δεύτερη πρόσθετε ότι, ακριβώς εξαιτίας της ιδιαίτερης σημασίας και δυσκολίας της, πρέπει να τη σπουδάζει κανείς ως επιστήμη για να έχει θεμελιωμένη άποψη.

Όμως σ’ εμάς αυτά σχεδόν ποτέ δεν είχαν σημασία. Σ’ εμάς, η άνεση με την οποία στο καφενείο βγαίνει από τα χείλη η φράση «εγώ, αν ήμουν μια μέρα υπουργός…» αποκτούσε σάρκα και οστά στα υπουργεία. Μεγάλο μέρος της μιζέριας μας έχει σχέση με αυτό το γεγονός: δηλαδή, την έλλειψη συνείδησης ότι χρειάζονται συγκεκριμένες γνώσεις και ικανότητες για την ανάληψη της ευθύνης άσκησης διακυβέρνησης σε έναν τομέα. Γιατί ο διορισμός σε μία κυβερνητική θέση αυτό (πρέπει να) σημαίνει: ανάθεση και ανάληψη ευθύνης, και όχι επιβράβευση για κάτι που δεν έχει σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Πεπεισμένος για την αλήθεια των παραπάνω, σε όλη τη ζωή μου αισθανόμουν ότι πέραν από τις σαφείς διαφορές μου με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις σε ό,τι αφορά το σύστημα αξιών και την ιδεολογία, με ξένιζε και με ενοχλούσε, επιπλέον, η περιφρόνησή τους αυτής της αλήθειας: ότι η διακυβέρνηση είναι δύσκολη υπόθεση, και συνεπώς για να την ασκείς με επιτυχία δεν αρκεί η καλή θέληση. Και ότι φυσικά το ίδιο, και λίγο παραπάνω, ισχύει για την Παιδεία.

Ας είναι! Αυτά συνέβαιναν μέχρι σήμερα, και (πολλοί από εμάς επιθυμούν διακαώς να) ανήκουν πια στο παρελθόν. Κι αυτό, το επιθυμούμε όχι μόνον για συναισθηματικούς λόγους, που έλκουν την καταγωγή τους από το γεγονός ότι γι’ αυτήν την τομή, που έφεραν οι εκλογές, χιλιάδες δικοί μας άνθρωποι έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους, και εκατομμύρια την ανάλωσαν για να προετοιμάσουν τον ερχομό της. Επιθυμούμε τη βαθιά τομή για έναν απλό λόγο: διότι τα πράγματα που ορθώνονται μπροστά μας σήμερα είναι τόσο δύσκολα, ώστε δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχει αυτή η κυβέρνηση. Αυτή την πολυτέλεια δεν την έχει κανένας και καμιά μας, ανεξάρτητα εάν προηγουμένως ποθούσε αυτή την κυβέρνηση, ή, αντίθετα, έβλεπε με επιφυλακτικότητα την έλευσή της. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, διότι μια αποτυχία θα έβαζε τη χώρα μας για μακρά περίοδο σε ένα δρόμο κοινωνικής και πολιτικής οπισθοδρόμησης.

Δεν ξέρω εάν στην κυβέρνηση γνωρίζουν και συμμερίζονται τη ρήση του Καντ. Ελπίζω όμως ότι γνωρίζουν πως η επιτυχία τους εξαρτάται βέβαια από το βαθμό εκπλήρωσης των προεκλογικών υποσχέσεων στον τομέα της οικονομίας, αλλά πολύ περισσότερο θα εξαρτηθεί από την ικανότητά τους να διαχειριστούν με ειλικρίνεια και πειθώ την απογοήτευση για όσα δεν θα γίνει δυνατόν να εκπληρωθούν (εξαιτίας κυρίως της διεθνούς συγκυρίας, η οποία πολύ πιθανόν να λειτουργήσει απαγορευτικά για πολλά από τα άλματα προόδου που εμείς θα θέλαμε να κάνουμε). Όμως για να το καταφέρει αυτό η κυβέρνηση θα πρέπει να επιστρατεύσει τον καθαρό λόγο της Αριστεράς (στον οποίο κεντρική θέση έχουν οι έννοιες καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός), και ταυτόχρονα πρέπει να καταπολεμήσει την εθνικιστική και ναζιστική ρητορεία, που θα έλθει για να δώσει μια απλοϊκή και συνάμα καταστροφική ερμηνεία των αποτυχιών. Την επιστράτευση του αριστερού λόγου – λόγου, όχι αριστεροφανούς ρητορείας!- τη χρειαζόμαστε ήδη σήμερα. Και την καταπολέμηση της εθνικιστικής και της ναζιστικής ρητορείας επίσης. Γιατί αλλιώς η σύμπλευση με τους Ανεξάρτητους Έλληνες μπορεί να αποβεί μοιραία. Ως προς αυτό δεν έχω καμιά αμφιβολία.

Δεν μπορώ να προβλέψω σε ποιο βαθμό θα θελήσει ή θα μπορέσει να ανταποκριθεί σ’ αυτή την ανάγκη η κυβέρνηση. Θεωρώ όμως ότι αυτό το εγχείρημα είναι τόσο σοβαρό, ώστε δεν έχουμε το δικαίωμα να προσδοκούμε την επιτυχία του (αποκλειστικά) από εκείνη. Η ερμηνεία αυτών που συμβαίνουν στη χώρα μας και στην Ευρώπη με επιστημονικό λόγο και όχι με ψεκασμένες ή εθνοφυλετικές θεωρίες, η αντιμετώπιση του ναζισμού, η διεύρυνση της καθημερινής πρακτικής αλληλεγγύης με όσους υποφέρουν, η συμπαράταξη με τις κοινωνικές κατηγορίες που υφίστανται διακρίσεις, η καλλιέργεια της προθυμίας και η ενίσχυση της αποφασιστικότητας των ανθρώπων να συμμετάσχουν στην αλλαγή του κόσμου με την ενεργή δημιουργική πράξη τους – όλα αυτά είναι δική μας υπόθεση. Αν η δική μας δραστηριότητα συμβαδίζει με τις ενέργειες της κυβέρνησης, τότε καλύτερα για όλους. Αν η κυβερνητική πολιτική χαρακτηρίζεται από ελλείψεις ή/και λάθη, τότε θα είναι η δική μας πράξη που θα προστατεύει το δρόμο προς την πρόοδο και θα κλείνει το δρόμο στις δυνάμεις του ανορθολογισμού και/ή της κοινωνικής αναλγησίας.

Να τος, και πάλι, ο Αναγνωστάκης, ο ποιητής του ορθού λόγου και της αριστερής τρυφερότητας, να μας παροτρύνει: «Ξανά πίσω δεν πρέπει να γυρίσουμε. Χρέος μας είναι πια να μη γυρίσουμε».

Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μη γυρίσουμε. Την άλλη εβδομάδα ξεκινώ με τα (επαναλαμβανόμενα) σεμινάριά μου για εκπαιδευτικούς με θέμα «Η ναζιστική ιδεολογία και η αντιμετώπισή της στο σχολείο και στην κοινωνία». Και αμέσως μετά τα σεμινάρια με θέμα «Η Αριστερά για την εκπαίδευση».

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=36&artid=219757

What the Greek Left's Election Victory Means for the Greek Far Right



What the Greek Left's Election Victory Means for the Greek Far Right

January 29, 2015

by Antonis Diniakos


This article originally appeared on VICE Greece.


It's the night of January 25, and in front of Syriza's cramped election kiosk on Klathmonos Square in the center of Athens, an elated crowd is anxiously waiting for the first exit poll results. Soon enough the crowd breaks in delirious celebration: Greece has elected the first ever radical left-wing party in its history. It seems unlikely that anything could bring Greeks down tonight—but somehow everyone manages to also feel extremely distressed.
According to the exit polls, Golden Dawn has come in third. The far-right organization has managed to preserve a solid core of voter support, even with about half of its MPs in facing charges for belonging to a criminal organization.
On Monday morning, the official election results confirmed my fears. To be fair, compared to 2012—when the last general election was held in Greece—Golden Dawn is slightly less popular: Three years ago, 426,025 Greeks voted for Nikos Michaloliakos's fascist organization, while about 388,000 voted for them this time. GD lost one of the 18 seats it previously held in the Greek Parliament.

Why does the specter of neo-Nazism continue to hover over Greek democracy? And what dangers could Golden Dawn's enduring presence in the Greek Parliament—faced both with a volatile political scene and an economic crisis—harbor for the country's future?

George Tsiakalos is a professor of education at the Aristotle University of Thessaloniki and one of few academics talking openly about Golden Dawn's Nazi ideology and its damaging effects on Greek society. I ask him whether a potential blow to the fascist organization's electoral percentage could be dependent on the success of the newly formed government or whether its failure could possibly lead to a solidification of the party's support.

"Let's examine the negative scenario..." he says."Basically, Greek citizens are the only ones with the capacity of offsetting a government's 'failures' with their actions. I believe the real danger is elsewhere. During the economic crisis, a 'binary line' was drawn that limits the significance of ideological differences. It divides 'austerity' and 'anti-austerity' parties. That line didn't exist in the past. Essentially, during the crisis, identifying yourself on a political or ideological level with a party or agreeing on basic things like education, human rights, immigration, state-church relations, etc., became less important than a party's position on the issue of austerity.

"This shows why Syriza and Independent Greeks were able to form a coalition government. If this remains the parties' dominant approach, then should the new government fail to meet voters' expectations with regards to dealing with austerity, there will eventually only be two parliamentary parties left to claim the anti-austerity identity: the Communist Party and Golden Dawn. Golden Dawn has made big efforts in preparing to exploit such an opportunity should it arise. I am sure that its efforts will be thwarted promptly."

I ask him how Golden Dawn managed to keep its numbers up even though most of its key executives are in jail.

"Personally, I didn't think there would be a dramatic reduction in their numbers this time around. This, is not related with the organization's members' popularity and capabilities, but, it is, I think, a direct result of the other parties' unwillingness to set as their clear and main goal the disappearance of Nazism from the political life of the country. If they even slightly adhered to this cause, it would be made clear in their everyday speeches on any matter. I don't believe this is the case though.

"The biggest mistake is that they deal with Golden Dawn as though they were a right-wing populist organization that merely happens to use Nazi symbols and deny the existence of the Holocaust. The truth is that Golden Dawn is very consciously Nazi: It is guided by an ideology that denies human equality—it believes equality is against nature. It evangelizes that there is a racial basis to civilization, that culture is a biological characteristic of the races, and that there is a hierarchy between the races and to that end, between cultures.
"At the same time it 'preaches' that cultures are destroyed because of miscegenation—that is the belief that if you propagate with a person of a different race, the race will become dirtied or deteriorate.

"These are the fundamentals of Golden Dawn's political program and action. It is openly against immigrants and minorities because of the risk of miscegenation; it is against the disabled because it considers them a biological burden and a risk for the continued perseverance of the race; it is against democracy because democracy is based on the principle of human equality.

"In 1946, the Nuremberg court ruled that 'the Nazi party would be, from the moment of its formation, due its ideology and program, considered a criminal organization.' In Greece, the percentage of the traditional nationalist and right-wing voters (which always hovered around 6 or 7 percent) has increased and due to the ideological workings of Golden Dawn, it has managed to create a space of its own that openly embraces the Nazi ideology.


"Can anything be done to change this sad fact? I believe it can change, if we begin by deconstructing their ideology. But unfortunately, no party or any other institution in the election period attempted to do so. I hope that the new government will be clear and unambiguous in addressing Golden Dawn as a criminal organization."

Thanasis Kampagiannis is a lawyer working with the initiative Prison for Golden Dawn and, having been part of the antifascist movement's prosecution team during the trial of Golden Dawn, is familiar with the organization's activity. I met him at his office in downtown Athens, where he was awaiting the final indictment of the the detained GD members.

"For years, Greek Justice has been uninterested in associating the dozens of allegations against Golden Dawn members that together formulated a voluminous file on the overall activity of the organization," he says. "In that sense, I don't have absolute confidence in the institutions—a personal estimation is that the outcome of the upcoming trial, when it takes place, will very much depend on the sociopolitical situation of the period."

I ask Thanasis what he thought of the election result and the percentages of Golden Dawn. "I think that at this stage of the political crisis, Golden Dawn did not have any substantive wins," he replies. "In fact, I believe that there was a positive outcome, in that it suffered losses in major urban centers. Of course, their threat is very real and GD will not be defeated if we simply put our heads in the sand.
"Many are under the impression that if we stop talking about Golden Dawn, the problem will somehow disappear. That is not the case. The economic crisis has burnished the Nazi organization, but there are other causes that contributed to its existence and prominence, such as the intensification of state repression and the institutionalization of racism by the dominant parties."

I ask him if the new government's potential failed policies and decisions in the near future could end up strengthening the fascist organization. "Golden Dawn was created for exactly the political period we are living in—to act as a counterweight to the radicalization of Greek society, which is clearly expressed by the rise of Syriza," he says.
"If you listen carefully to the messages and rhetoric of Golden Dawn's leader, Nikos Michaloliakos, you will see that he speaks clearly of an organization that has 'soldiers' on the streets to confront 'the left threat.' Golden Dawn places itself at the service of those distressed and agitated by radical decisions, and I am, especially referring here, to bank and marine interests.
"To answer your question then, it is clear that Golden Dawn sees itself as having a role to play in the 'day after.' Therefore, care and vigilance are of utmost importance right now."

http://www.vice.com/read/golden-dawn-syriza-win-greece-interviews-876

Die rechtsextreme Goldene Morgenröte kann für Griechenland gefährlich werden



Die rechtsextreme Goldene Morgenröte kann für Griechenland gefährlich werden


Januar 29, 2015

von Antonis Diniakos


Es ist Sonntag Abend und wir schreiben den 25. Januar 2015. Vor dem engen Pavillon des Syriza-Linksbündnisses am Klafthmonos-Platz im Herzen von Athen hat sich eine freudig erregte Menschenmenge versammelt. Alle sind gekommen, um hier—und voller Spannung—auf die ersten Hochrechnungen zu warten. Der Optimismus ist fast greifbar und ist mit der Hoffnung auf einen politischen Wandel verknüpft. Plötzlich erhebt sich die Menge in einem ohrenbetäubenden Freudenschrei, der von Revolutionsliedern und Rockhymnen aus den Lautsprechern untermalt wird: Griechenland hat zum ersten Mal in seiner Geschichte eine radikale Linkspartei an die Regierung gewählt. Trotzdem sind hier viele auch etwas betrübt. Denn den Hochrechnungen zufolge ist die neonazistische Partei Goldene Morgenröte drittstärkste Kraft des Landes geworden und kann anscheinend weiterhin auf ihre Stammwählerschaft bauen. Die hat sich auch davon nicht abschrecken lassen, dass fast die Hälfte der Parteiabgeordneten aktuell im Gefängnis sitzt oder mit Anklagen zu rechnen hat.

Am Montag Morgen, als das griechische Innenministerium die Wahlergebnisse bestätigt hat, wurden die Befürchtungen dann Realität. Im Vergleich zu 2012, als die letzten Parlamentswahlen abgehalten wurden, muss Goldene Morgenröte leichte Einbußen hinnehmen: Denn wohingegen vor rund drei Jahren noch 426.025 Griechen für die Partei um Nikos Michaloliakos stimmten, gaben dieses Mal etwa 388.000 Wähler der rechtsextremen Partei ihre Stimme. Die verlor dadurch auch einen ihrer ursprünglich achtzehn Sitze im griechischen Parlament.

George Tsiakalos ist Professor für Erziehungswissenschaft an der Aristoteles-Universität in Thessaloniki und gehört zu den Personen, die offen über die Ideologie hinter Goldene Morgenröte gesprochen haben. Außerdem hat er auch auf die negativen Konsequenzen für die griechische Gesellschaft aufmerksam gemacht. Ich will von ihm wissen, ob ein Erfolg der frisch gewählten Regierungskoalition der Neonazi-Organisation einen Schlag versetzen könnte bzw. ob ein Scheitern des Syriza-Anel-Bündnisses dazu führen könnte, dass Goldene Morgenröte für eine breitere Wählerschaft interessant wird.


Im Zuge der Krise wurde eine ‚binäre Trennlinie' gezogen. Diese Linie hat dafür gesorgt, dass fast alle ideologischen Unterschiede verschwimmen.


„Lassen Sie uns das negative Szenario durchgehen...", schlägt er vor. „Im Grunde sind die Bürger die einzigen, die den Misserfolgen einer Regierung mit ihrem Handeln entgegenwirken können. Ich glaube, dass die wahre Gefahr woanders liegt. Im Zuge der Krise wurde eine ‚binäre Trennlinie' gezogen, die es in dieser Form zuvor noch nicht gegeben hatte. Diese Linie hat dafür gesorgt, dass fast alle ideologischen Unterschiede verschwimmen und an Signifikanz verlieren. Diese Linie trennt die Partien in zwei Lager: Auf der einen Seite stehen die ‚Sparpolitikparteien' und auf der anderen Seite eben solche Parteien, die sich gegen eine zu rigide Sparpolitik aussprechen. Das hat dazu geführt, dass die Leute während der Krise ihre Nähe zu politischen Parteien und Ideologien weniger von deren Standpunkten zu Themen wie Bildung, Menschenrechten, Einwanderung und Staat-Kirche-Beziehungen abhängig gemacht haben, als vielmehr von deren Position bei der Streitfrage Sparpolitik. Das erklärt auch, warum Syriza zusammen mit der rechtspopulistischen Anel-Partei eine Koalitionsregierung bilden konnte. Sollte sich dieses Phänomen etablieren und die neue Regierung zudem darin scheitern, die Wählererwartungen zu erfüllen—vor allem in Form einer weniger strengen Sparpolitik für schuldengeplagte Länder wie Griechenland—, würde es dazu kommen, dass es nur noch zwei Parteien im griechischen Parlament gibt, die für sich beanspruchen können, eine echte Anti-Sparpolitik zu fahren: die kommunistische Partei sowie Goldene Morgenröte. Letztere hat schon Vorbereitungen dafür getroffen, genau ein solches Szenario für sich auszuschlachten."

Ich frage ihn, wie es möglich war, dass Goldene Morgenröte—vor dem Hintergrund, dass die wichtigsten Parteifunktionäre im Gefängnis sitzen—nur so wenige Wählerstimmen verloren hat.

„Ich persönlich bin nicht davon ausgegangen, dass sich ihr Wahlergebnis dramatisch verschlechtern würde. Das liegt allerdings nicht an der Beliebtheit oder an den Fähigkeiten der Mitglieder, sondern ist eine direkte Folge des Widerwillens der anderen Parteien, sich klar die Verdrängung von Neofaschismus aus dem politischem Spektrum des Landes auf die Fahne zu schreiben. Der größte Fehler der Parteien, aber auch der Leute, die für die öffentliche Meinungsbildung wichtig sind, liegt darin, dass sie Goldene Morgenröte wie eine rechtspopulistische Organisation behandeln, die sich halt unter Anderem auch ganz zufällig der Nazi-Symbolik bedient und vehement den Holocaust leugnet. Die Wahrheit ist jedoch, dass Goldene Morgenröte eine ganz bewusst neonazistische Vereinigung ist. Ihrer Ideologie nach sind nicht alle Menschen gleich und Gleichheit ist etwas Unnatürliches. Sie glauben fest daran, dass die Gesellschaft auf Rassen beruht, dass Kultur eine biologische Eigenschaft dieser Rassen ist und dass zwischen den Rassen (und damit auch zwischen den Kulturen) eine Hierarchie existiert. Gleichzeitig wird aber auch ,gepredigt', dass die Kulturen durch Rassenmischung zerstört werden—ihrer Vorstellung nach wird deine Rasse wirklich beschmutzt und fehlgeleitet, wenn du dich mit Menschen anderer Rassen fortpflanzt. Das sind die Grundsätze des politischen Programms von Goldene Morgenröte. Sie sprechen sich offen gegen Immigranten und Minderheiten aus, weil es da ja das Risiko der Rassenmischung gibt. Sie haben etwas gegen Behinderte, weil sie ja eine biologische Belastung und eine Bedrohung für das Durchsetzungsvermögen der Rasse sind. Sie sind gegen die Demokratie, weil die ja darauf basiert, dass alle Menschen gleich sind."
„1946 wurde bei den Nürnberger Prozessen entschieden, dass eine nationalsozialistische Partei wie die NSDAP wegen ihrer Ideologie und des Parteiprogramms vom Gründungsmoment an als kriminelle Organisation angesehen wird." In Griechenland hat sich der Prozentsatz der traditionellen nationalistischen und rechten Wähler—die Hüter des Triptychons aus „Vaterland, Religion und Familie"—immer um die 6- bis 7-Prozent-Marke herum bewegt. In den letzten drei Jahren ist dieser Prozentsatz jedoch gestiegen. Dank der Ideologie von Goldene Morgenröte wurde eine Plattform geschaffen, wo man die neofaschistische Weltanschauung offen ausleben kann.

Thanasis Kampagiannis, ein Anwalt der Bewegung „Jail Golden Dawn", kennt sich mit den Aktivitäten der Partei bestens aus, denn er war während des Prozesses gegen Goldene Morgenröte Teil des Aufklärungsprogramms der antifaschistischen Bewegung. Ich besuchte ihn in seinem Büro in der Athener Innenstadt.

„Viele Jahre lang machte die griechische Justiz keine Anstalten, die Dutzenden Anschuldigungen gegen Mitglieder von Goldene Morgenröte zusammenzufassen. Deshalb habe ich jetzt kein volles Vertrauen in die Behörden. Wir als Bewegung kämpfen dafür, dass Goldene Morgenröte als kriminelle Organisation angesehen wird—und zwar nicht nur im Bezug auf unseren Klienten, den ägyptischen Fischer, der von Parteimitgliedern zusammengeschlagen wurde, sondern als Ganzes."

Ich frage Thanasis, was er über das Wahlergebnis und das Abschneiden der Neonazi-Partei denkt. „Ich finde, dass Goldene Morgenröte angesichts der Krise, in der wir uns aktuell befinden, nicht wirklich zu den Wahlsiegern zählt. Außerdem gibt es auch ein paar wirklich positive Zeichen. So haben sie beispielsweise in größeren Städten Stimmverluste erlitten. Viele Menschen leben aber in dem Irrglauben, dass sich das Problem von selbst lösen wird, sobald wir nicht länger über diese Partei reden. Das ist aber nicht der Fall. Die Wirtschaftskrise hat der rechtsextremen Partei in die Karten gespielt, es gibt aber auch andere Gründe, die zu ihrem Bestehen und ihrer Bekanntheit beigetragen haben, darunter eine stärkere staatliche Repression sowie eine Institutionalisierung von Rassismus vonseiten der führenden Parteien."

Zum Abschluss will ich noch wissen, ob ein Scheitern der neuen Regierung zu einem Erstarken der Rechtsextremen führen könnte. „Goldene Morgenröte wurde genau für das heutige politische Zeitalter geschaffen. Die Partei will als Gegengewicht zu einer ,Linksradikalisierung' der griechischen Gesellschaft fungieren. Doch wenn du den Worten ihres Parteichefs Nikos Michaloliakos aufmerksam zuhörst, wirst du bemerken, dass er von einer Organisation spricht, die ihre ,Soldaten' auf die Straßen schicken möchte, um der linken ,Bedrohung' zu begegnen. Es wird außerdem klar, dass sich Goldene Morgenröte für ,den Tag danach' eine wichtige Rolle ausrechnet. Darum sind Vorsicht und Wachsamkeit, was diese Partei betrifft, von größter Bedeutung."

http://www.vice.com/de/read/die-rechtsextreme-goldene-morgenroete-kann-fuer-griechenland-gefaehrlich-werden-271



Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Σεμινάριο: Ναζιστική ιδεολογία και αντιμετώπισή της στο σχολείο και στην κοινωνία


Ο Πραγματικός Κίνδυνος για την Ελλάδα από τη Χρυσή Αυγή



Ο Πραγματικός Κίνδυνος για την Ελλάδα από τη Χρυσή Αυγή

January 29, 2015

Αντώνης Ντινιακός στο VICE
Κυριακή βράδυ, 25 Ιανουαρίου 2015. Στην οδό Σταδίου, μπροστά από το πολύβουο εκλογικό περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κλαυθμώνος, το φουντωμένο πλήθος περιμένει με αγωνία τα exit polls - η αισιοδοξία ανεμίζει στο κατάρτι της πολιτικής αλλαγής. Σύντομα το πλήθος ξεσπά σε ντελιριακούς πανηγυρισμούς, ενώ από τα μεγάφωνα ηχούν αντάρτικα τραγούδια και ροκ ύμνοι: Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην ιστορία της Ελλάδας είναι πραγματικότητα - ο τέως πρωθυπουργός της χώρας, Αντώνης Σαμαράς έχει καταποντιστεί. Τίποτα δεν μοιάζει ικανό να μετριάσει τη χαρά - όλοι όμως μοιράζονται μια κοινή ενόχληση. Στην τρίτη θέση των exit polls η ναζιστική οργάνωση, Χρυσή Αυγή, μοιάζει να συντηρεί ένα σκληρό πυρήνα ψηφοφόρων, έστω κι αν η μισή κοινοβουλευτική της ομάδα βρίσκεται στη φυλακή αντιμετωπίζοντας βαριές κατηγορίες, ενώ πλήθος αποκαλύψεων καταδεικνύουν το πραγματικό πρόσωπο των μελών της. Την επόμενη μέρα τα εκλογικά αποτελέσματα του Υπουργείου Εσωτερικών επιβεβαιώνουν τους φόβους - οι απώλειες είναι «ανώδυνες» σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2012. Τότε είχαν ψηφίσει την φασιστική οργάνωση του Νίκου Μιχαλολιάκου 426.025 Έλληνες, τώρα 388.000 περίπου (6,28%), κάτι που μεταφράζεται σε 17 έδρες, αντί 18 που κατείχε, στην ελληνική Βουλή.

Γιατί το φάντασμα του νεοναζισμού συνεχίζει να αιωρείται πάνω από την ελληνική δημοκρατία και τι κινδύνους εγκυμονεί για το μέλλον της χώρας η σταθερή παρουσία των χρυσαυγιτών στο ελληνικό Κοινοβούλιο εν μέσω ενός ευμετάβλητου πολιτικού σκηνικού και μιας οικονομικής κρίσης; Ο Γιώργος Τσιάκαλος είναι καθηγητής Παιδαγωγικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ένας από τους ανθρώπους που έχει μιλήσει ανοιχτά για την ναζιστική ιδεολογία της Χρυσής Αυγής και τον επικίνδυνο ρόλο της στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Τον ρωτώ αν μπορεί να εξαρτηθεί στο άμεσο μέλλον, από την επιτυχία του έργου της νεοσύστατης κυβέρνησης, η εκλογική αποδυνάμωση της φασιστικής οργάνωσης ή αν υφέρπει ο κίνδυνος μιας ενδεχόμενης σταθεροποίησης των ποσοστών της, εφόσον τα πράγματα δεν εξελιχθούν ομαλά.

«Ας εξετάσουμε το αρνητικό σενάριο...», μου λέει. «Βασικά μονάχα οι πολίτες μπορούν με τις πράξεις τους να αντισταθμίσουν τις όποιες κυβερνητικές "αστοχίες''. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι άλλος. Στην εποχή της κρίσης επιβλήθηκε μια διαχωριστική γραμμή, που δεν υπήρχε προηγουμένως, και περιορίζει τη σημασία των ιδεολογικών διαφορών. Είναι η γραμμή ανάμεσα στα "μνημονιακά" και "αντιμνημονιακά" κόμματα. Η ιδεολογική συγγένεια και η πολιτική ταύτιση σε ένα μεγάλο εύρος θεμάτων (παιδεία, ανθρώπινα δικαιώματα, μετανάστευση, σχέσεις κράτους με εκκλησία και άλλα παρόμοια) αίφνης έπαψε να θεωρείται εξίσου σημαντική με τη θέση ενός κόμματος απέναντι στα μνημόνια. Αυτό δείχνει και η συγκρότηση της κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Εφόσον αυτή η προσέγγιση των κομμάτων παραμείνει κυρίαρχη, τότε σε περίπτωση που η νέα κυβέρνηση διαψεύσει τις προσδοκίες των ψηφοφόρων της σε σχέση με την αντιμετώπιση των χωρών και των θεσμών που επέβαλαν την πολιτική των μνημονίων, είναι φανερό ότι θα απομείνουν μονάχα δύο κοινοβουλετικά κόμματα που θα διεκδικούν για τον εαυτό τους τον αντιμνημονιακό χαρακτήρα: το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή. Η Χρυσή Αυγή έχει επικεντρωθεί εδώ και πολύ καιρό στην προσπάθεια να προετοιμάσει το έδαφος για να εκμεταλλευτεί -αποκλειστικά αυτή- προς όφελός της μια τέτοια περίπτωση. Είμαι βέβαιος όμως ότι θα ακυρώσουμε έγκαιρα τις προσπάθειές της».

Τον ρωτώ με ποιο τρόπο κατάφεραν οι χρυσαυγίτες να διατηρήσουν τα ποσοστά τους, με μικρές απώλειες, παρότι πολλά από τα βασικά στελέχη τους βρίσκονται στη φυλακή. «Προσωπικά δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι τα ποσοστά τους δεν επρόκειτο να μειωθούν εντυπωσιακά σ' αυτές τις εκλογές. Αυτό δεν έχει σχέση με την απήχηση και τις ικανότητες των στελεχών της Χρυσής Αυγής, αλλά με την απροθυμία των άλλων κομμάτων να θέσουν ως έναν από τους βασικούς στόχους τους την εξαφάνιση του ναζισμού από την πολιτική ζωή της χώρας. Εάν είχαν τη σχετική προθυμία, αυτό θα φαινόταν στον καθημερινό λόγο τους για όλα τα θέματα. Δεν φάνηκε πουθενά, όμως. Το μεγαλύτερο λάθος, όχι μόνο των κομμάτων αλλά και όσων διαμορφώνουν την κοινή γνώμη είναι πως αντιμετωπίζουν τη Χρυσή Αυγή ως μια ακροδεξιά λαϊκιστική οργάνωση που, απλώς, συν τοις άλλοις χρησιμοποιεί ναζιστικά σύμβολα, και αρνείται την ύπαρξη του ολοκαυτώματος. Η αλήθεια όμως είναι ότι η Χρυσή Αυγή είναι συνειδητά ναζιστική οργάνωση, δηλαδή εμφορείται από μια ιδεολογία που αρνείται την ισότητα των ανθρώπων -πιστεύοντας ότι είναι ενάντια στη φύση- ενώ ευαγγελίζεται ότι ο πολιτισμός αποτελεί ιδιότητα της βιολογικής φυλής και υπάρχει μια ιεραρχία ανάμεσα στις φυλές και άρα στους πολιτισμούς. Την ίδια ώρα "κηρύττει" ότι οι πολιτισμοί καταστρέφονται όταν επέλθει επιμειξία - κοινώς γάμοι μεταξύ ατόμων διαφορετικών φυλών.

Από όλα αυτά προκύπτει το πολιτικό πρόγραμμα και η δράση της. Είναι ενάντια στους μετανάστες και στις μειονότητες -λόγω του "κινδύνου" της επιμειξίας- είναι ενάντια στους ανάπηρους -θεωρώντας τους βιολογικό βάρος και κίνδυνο για τη ζωτικότητα της φυλής- ενάντια στη δημοκρατία - διότι θεμελιώνεται στην αρχή της ισότητας των ανθρώπων. Το δικαστήριο της Νυρεμβέργης αποφάνθηκε το 1946 ότι "το ναζιστικό κόμμα αποτελεί από τη στιγμή της συγκρότησής του εξαιτίας της ιδεολογίας και του προγράμματός του εγκληματική οργάνωση". Στην Ελλάδα τώρα το ποσοστό των παραδοσιακών εθνικιστών και ακροδεξιών ψηφοφόρων - του τρίπτυχου "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια"- που πάντοτε κυμαινόταν γύρω στο 6-7% μετατράπηκε αίφνης -μέσα στις συνθήκες των τελευταίων τριών χρόνων- με την ιδεολογική δουλειά της Χρυσής Αυγής σε ένα χώρο που ασπάζεται τη ναζιστική ιδεολογία. Πως μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό; Με αποδόμηση της ιδεολογίας τους. Όμως δυστυχώς δεν επιχειρήθηκε από κανένα κόμμα ή άλλο θεσμό στην προεκλογική περίοδο, και γι' αυτό τα αποτελέσματα ήταν αυτά εκλογικά κατά τη γνώμη μου. Ευελπιστώ ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα δείξει καμιά αμφισημία ή ταλάντευση στην αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση».


Ο Θανάσης Καμπαγιάννης είναι δικηγόρος της πρωτοβουλίας «Jail Golden Dawn» και γνωρίζει καλά, ως μέλος της Πολιτικής Αγωγής του αντιφασιστικού κινήματος στη δίκη της Χρυσής Αυγής, τη δράση της οργάνωσης. Με υποδέχεται στο δικηγορικό του γραφείο στο κέντρο της Αθήνας. Αυτή την εποχή αναμένεται το βούλευμα από το τριμελές Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από το τελικό κατηγορητήριο για τα προφυλακισμένα μέλη της οργάνωσης. «Η ελληνική δικαιοσύνη επί πάρα πολλά χρόνια δεν ενδιαφερόταν να συσχετίσει τις δεκάδες δικογραφίες που υπήρχαν εις βάρος μελών της Χρυσής Αυγής και συνέθεταν έναν ογκώδη φάκελο σχετικά με τη συνολική δράση της οργάνωσης. Υπό αυτή την έννοια, δεν έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους θεσμούς -προσωπικά εκτιμώ ότι η επερχόμενη δίκη της Χρυσής Αυγής, όταν αυτή οριστεί, θα εξαρτηθεί από τους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς εκείνης της περιόδου. Έτσι γίνεται πάντα σε τέτοιου τύπου υποθέσεις. Εμείς ως πρωτοβουλία παλεύουμε για να καταδικαστούν οι χρυσαυγίτες συνολικά για το ζήτημα της εγκληματικής οργάνωσης και όχι μονάχα για την υπόθεση του εντολέα μας, ο οποίος εν προκειμένω ανήκει στους Αιγύπτιους ψαράδες που χτύπησαν τον Ιούνιο του 2012 στο Πέραμα».

Ρωτώ τον Θανάση πως είδε τα εκλογικά ποσοστά των χρυσαυγιτών στις πρόσφατες κάλπες. «Εκτιμώ ότι σε αυτό το γύρο της πολιτικής κρίσης, η Χρυσή Αυγή δεν κατάφερε να κερδίσει κάτι. Είναι μάλιστα θετικό ότι είχε απώλειες στα μεγάλα αστικά κέντρα. Βέβαια η απειλή παραμένει υπαρκτή και δεν μπορείς να την ξεπεράσεις στρουθοκαμηλίζοντας. Πολλοί έχουν την λανθασμένη αντίληψη ότι αν πάψουμε να μιλάμε για τη Χρυσή Αυγή, παύει και το πρόβλημα. Δεν είναι έτσι. Η οικονομική κρίση έθρεψε μεν τη ναζιστική οργάνωση, όμως υπάρχουν και άλλες αιτίες όπως η όξυνση της κρατικής καταστολής και των κατασταλτικών μηχανισμών, η θεσμοποίηση του ρατσισμού από τα κυρίαρχα κόμματα, που συνέβαλαν».

Αναρωτιέμαι αν πιθανές πολιτικές αστοχίες στο άμεσο μέλλον μπορεί να οδηγήσουν σε ενδυνάμωση της φασιστικής οργάνωσης. «H Χρυσή Αυγή έχει δημιουργηθεί για αυτήν ακριβώς την πολιτική περίοδο που διανύουμε - για να λειτουργήσει ως αντίβαρο στη ριζοσπαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, η οποία εκφράστηκε πρόσφατα με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αν δει κανείς τα μηνύματα και τη ρητορική του αρχηγού της, του Νίκου Μιχαλολιάκου, μιλά καθαρά για μια οργάνωση που διαθέτει "στρατιώτες" στους δρόμους για να αντιμετωπίσει την αριστερή ''απειλή''. Θέτει τον εαυτό της στην υπηρεσία όσων θίγονται από ριζοσπαστικές αποφάσεις και αναφέρομαι ασφαλώς σε τραπεζικά και εφοπλιστικά συμφέροντα. Για να απαντήσω, λοιπόν, το βέβαιο είναι πως η ίδια βλέπει τον εαυτό της να έχει ρόλο στην επόμενη μέρα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και εγρήγορση».


http://www.vice.com/gr/read/ti-kindynous-egkymonoun-gia-to-mellon-ta-stathera-pososta-tis-xrysis-augis/page/0